رسید عید و دلها شاد و خرم

همه در فکر دیدارند با هم

همه آماده اند سفره بچینند

به فکر سفره های هفت سینند

منم در سفره دارم هفت سین را

ولی توام شده با داغ زهرا

بود سین نخستین ،سیلی کین

به روی مادرم با دست سنگین

ببین بر سفره سین دومم را

که سویی نیست در چشمان زهرا

بگویم سین سوم تا بسوزی

که مادر سوخت بین کینه توزی

ازین ماتم دل حیدر غمین است

که سین چهارمم سقط جنین است

به روی سفره سین پنجم این است

سر سجاده اش زینب حزین است

شده سفره پر از اشک شبانه

ششم سین مانده سوت و کور خانه

چه گویم ای عزیز از سین اخر

بود آن سینه ی مجروح مادر..

آقا سلام روضه ی مادر شروع شد

باران اشک های مکرر شروع شد

آقا اجازه هست بخوانم برایتان؟

این اتفاق از دم یک در شروع شد

تا ریشه های چادر خاکی مادرت

آتش گرفت،روضه ی معجز شروع شد

فریاد های مادر پهلو شکسته ات

تا شد فشار در دو برابر شروع شد

این ماجرا رسید به انجا که نیمه شب

بی اختیار گریه  حیدر شروع شد

وقتی رسید قصه به اینجای شعر من

ایام خانه داری دختر شروع شد

دختر رسید تا خود آن لحظه ای که ظهر

یک ماجرا به قافیه"سر"شروع شد...

چه شد در بین کوچه که شد یاس....،

ارغوانی...

دوباره جمعه و چشم انتظارم...

دم آخر وصیتی دارم

ای علی جان به خاطرت بسپار 

نیمه شبها حسین دلبندم

با لب تشنه می شود بیدار

بار سنگین این وصیت را

از سر شانه ها ی من بردار 

قبل خوابیدنش عزیز دلم

ظرف آبی برای او بگذار

گریه کردم ز غربتش دیشب

تا سحر سوختم برای حسین 

با همین دست ناتوان امروز

پیرهن دوختم برای حسین

کفنش را به زینبم دادم

حرف های نگفته را گفتم 

چند ساعت برای دختر خود

فقط از رنج کربلا گفتم

گفتمش میوه دلم زینب

کربلا باش یار و یاور او 

ظهر روز دهم به نیت من

بوسه ای زن به زیر حنجر او

وقت افتادنش به روی زمین

چشم خود را ببند مثل خدا 

صبر کن دختر عقیله ی من

قهرمان بزرگ کرببلا

منبع:http://maktab-zakerin.blogfa.com